{"id":1502,"date":"2015-08-27T18:11:04","date_gmt":"2015-08-27T18:11:04","guid":{"rendered":"http:\/\/grupos.unileon.es\/mebar\/?page_id=1502"},"modified":"2015-10-05T17:16:50","modified_gmt":"2015-10-05T17:16:50","slug":"dubitatio-recepcion-espanol","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/grupos.unileon.es\/mebar\/dubitatio-recepcion-espanol\/","title":{"rendered":"Dubitatio. Recepci\u00f3n espa\u00f1ol"},"content":{"rendered":"<p style=\"text-align: justify;\"><strong>BARBER\u00c1 Y S\u00c1NCHEZ, J.<\/strong>\u00a0<em>Reglas ordinarias de ret\u00f3rica ilustradas con exemplos de oradores y poetas del Siglo de Oro, para uso de las escuelas.<\/em>\u00a0Valencia: Imprenta de Francisco Burguete, 1781.<\/p>\n<p><strong>Barber\u00e1 y S\u00e1nchez.<\/strong> 1781.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">[p. 76] La Dubitaci\u00f3n, en griego Aporia, consiste, quando el Orador tiene suspenso el \u00e1nimo , y fluct\u00f9a dudando sobre lo que ha de decir, \u00f3 hacer, como:<\/p>\n<p><em>Quid agam, quem mihi amicum inveniam misera?<br \/>\n<\/em><em>aut cui consili<br \/>\n<\/em><em>Haec referam? aut unde nunc mihi<br \/>\n<\/em><em>auxilium petam?<br \/>\n<\/em><em>Non vereor, hera ne ob meum suasum<br \/>\n<\/em><em>indigne injuria afficiatur;<br \/>\n<\/em><em>Ita patrem adolescentis facta haec tollerare<br \/>\n<\/em><em>audio violenter.<br \/>\n<\/em>(Terent. in Phorm. Act. 4. Scen. 6, v. 1)<\/p>\n<hr \/>\n<p><strong>CAPMANY Y MONTPALAU, Antonio de<\/strong>. <em>Filosof\u00eda de la eloquencia<\/em>. Madrid: Antonio de Sancha, Madrid, 1777.<\/p>\n<p><strong>Capmany y Montpalau.\u00a0<\/strong>1777<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">[p. 175-176] Dubitaci\u00f3n. La <em>dubitaci\u00f3n <\/em>se comete cuando por la gravedad, oscuridad, o complicaci\u00f3n del asunto dudamos, vacilamos, o por decirlo as\u00ed, titubeamos, ya preguntando, ya refutando sobre la preferencia de dos o m\u00e1s cosas que se deben seguir o proponer.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">Cicer\u00f3n nos da bastantes ejemplos en sus oraciones, como en aquella donde dice: <em>\u00bfQu\u00e9 debo<\/em> <em>hacer, Jueces? Si callo, me confirmar\u00e9is reo; si hablo, me reputar\u00e9is mentiroso. <\/em>En la oraci\u00f3n por Roscio Amerino dice: <em>\u00bfQu\u00e9 eximinar\u00e9 primero? o de d\u00f3nde partir\u00e9? \u00bfQu\u00e9 auxilio he de<\/em> <em>pedir? o de qui\u00e9nes puedo esperarlo? \u00a1De los Dioses inmortales, o del pueblo Romano<\/em>, <em>\u00bfImplorar\u00e9 vuestra fe vosotros, que ten\u00e9is, la suprema autoridad?<\/em>\u00a0]<\/p>\n<hr \/>\n<p style=\"text-align: justify;\"><strong>HERRERA D\u00c1VILA, J.<\/strong> <em>Lecciones de ret\u00f3rica y po\u00e9tica<\/em>. Sevilla: Imprenta de D. Mariano Caro,1827.<br \/>\nV\u00e9anse, en especial, los apartados \u201cBibliograf\u00eda\u201d (p. 177-189); \u201cVocabulario\u201d (p. 190-212).<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><strong>Herrera D\u00e1vila<\/strong>. 1827.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">[p. 197]<em> Duda<\/em>: fig. de sent. que comete el orador, cuando finge vacilar en lo que ha de hacer \u00f3 decir.<\/p>\n<hr \/>\n<p style=\"text-align: justify;\"><strong>HORNERO DE LA RESURRECCI\u00d3N DEL SE\u00d1OR, C.<\/strong> \u00a0<em>Elementos de ret\u00f3rica con egemplos latinos de Ciceron i castellanos de Frai Luis de Granada para uso de las escuelas<\/em>. Valencia: Benito Monfort, 1777.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><strong>Hornero.<\/strong> 1777.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">[p. 155] Duda es cuando se muestra bacilante el Orador sin saber que hacer o decir. Egemplo de Cicer\u00f3n: <em>Equidem quod ad me attinet, quo me vertam nescio, Negem fuisse illam infamiam iudicii corrupti? Negem illam rem agitatam in concionibus? iactatam in iudiciis? commemoratam in Senatu? tam penitus insitam? tam vetustam?<\/em> (<em>Pro Cluent<\/em>.)<\/p>\n<hr \/>\n<p><strong>MATA Y ARAUJO, L.<\/strong> De. <em>Elementos de ret\u00f3rica y po\u00e9tica extractados de los autores de mejor nota<\/em>. Madrid: Imprenta de Jos\u00e9 Mart\u00edn Avellano, 1818.<\/p>\n<p><strong>Mata y Araujo<\/strong>. 1818.<br \/>\n[p. 52] La dubitaci\u00f3n \u00f3 duda, cuando haciendo que fluctuamos en el discurso, mostramos tener pendiente el \u00e1nimo sobre lo que conviene decir \u00f3 hacer: v. g. Liv. dec. 3. introduce \u00e1 Escipion hablando con sus soldados<em>.<\/em><\/p>\n<hr \/>\n<p><strong>MAYANS Y SISCAR, G<\/strong>. <em>Obras completas<\/em>. Vol. III. <em>Ret\u00f3rica<\/em>. 1755. Ed. A. Maestre Sanch\u00eds. Oliva: Ayuntamiento de Oliva-Diputaci\u00f3n de Valencia, 1984.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\"><em>Dubitatio<\/em><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">[p. 362 \u00a7 12] La duda, que los griegos llaman diaph\u00f3resis o apor\u00eda, i los latinos dubitatio o addubitatio, i los espa\u00f1oles dudanza, que es la manifestaci\u00f3n de la incertidumbre en que stamos sobre decir o hacer una o otra cosa. Esta figura sirve para manifestar la suspensi\u00f3n del \u00e1nimo en alguna deliberaci\u00f3n i frquentemente suele hacerse preguntando como quien consulta.<\/p>\n<hr \/>\n<p style=\"text-align: justify;\"><strong>PAB\u00d3N GUERRERO, A.<\/strong> <em>Rhetorica castellana. <\/em>Madrid: Oficina de Joachin Ibarra, 1764.<\/p>\n<p><strong>Pab\u00f3n Guerrero.<\/strong> 1764<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">[p. 15-16]\u00a0 La duda, o dubitaci\u00f3n, es, quando el Orador, haciendo como que fluctua en el discuso, muestra tener pendiente el animo sobre lo que le conviene decir, \u00f2 hacer; al modo que quando dice San Ger\u00f3nymo (41) assi; Nuestros Doctores de tal modo llenaron sus libros de eloquencia, que no sabr\u00e0s, qu\u00e8 debas admirar primero, si, \u00f2 la erudici\u00f3n del siglo, \u00f2 la ciencia de las Escrituras. De la manera tambi\u00e9n, que se explic\u00f3 Scipion, (42) hablando \u00e0 sus Soldados, seg\u00fan lo refiere Tito Livio, (43) diciendo, y como dudando: Ni el consejo, ni la oraci\u00f3n me dictan c\u00f3mo he de hablar ante vosotros, a quienes, ni s\u00e9, \u00e1 la verdad, con qu\u00e9 nombre os deba llamar: Ciudadanos? que os apartasteis de vuestra Patria? Por ventura Soldados? que os resististeis al Imperio, al auspicio, y rompisteis la Religi\u00f3n con sus Sacramentos. Enemigos? Conozco vuestros rostros, cuerpos y vestidos de Ciudadanos; pero vuestros hechos, dichos, consejos, y \u00e1nimos de enemigos.<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">A elle modo es tambi\u00e9n la dubitaci\u00f3n de San Cypriano, (44) quando dice: Qu\u00e9 har\u00e9 en este lugar, \u00f2 muy amados hermanos, fluctuando con un extraordinario ardor de mi alma? Qu\u00e8 dir\u00e8, \u00f3 de qu\u00e8 modo, quando mas necessitamos lagrimas, que palabras? Tiene lugar al principio del razonamiento, quando conviene comenzarlo <em>exabrupto<\/em>, y tambi\u00e9n en el epilogo; y \u00e1 veces se junta con la exclamaci\u00f3n, y correcci\u00f3n (\u2026).<\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">\u00a0A esta fluctuaci\u00f3n, \u00f3 duda, que se propone el Orador, le sigue la elecci\u00f3n, que hace de razones para continuar su discurso, como, que se le ha ofrecido, \u00f2 descubierto una nueva luz, que le franque\u00f3 el camino. Assi lo hace San Gregorio Papa, (45) quando hablando de la alegr\u00eda de los Angeles en la Refurreccion de Christo, introduce la <em>duda<\/em>, si aquella festividad pertenece mas \u00e1 los Angeles, que \u00e0 los hombres? Y despues responde, que \u00e1 unos, y a otros, de esta suerte: La diremos nuestra, \u00f3 suya? Empero, para que hablemos mas verdaderamente, dig\u00e1mosla suya, y nuestra.<\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>BARBER\u00c1 Y S\u00c1NCHEZ, J.\u00a0Reglas ordinarias de ret\u00f3rica ilustradas con exemplos de oradores y poetas del Siglo de Oro, para uso de las escuelas.\u00a0Valencia: Imprenta de Francisco Burguete, 1781. Barber\u00e1 y S\u00e1nchez. 1781. [p. 76] La Dubitaci\u00f3n, en griego Aporia, consiste, quando el Orador tiene suspenso el \u00e1nimo , y fluct\u00f9a dudando sobre lo que ha [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":16,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-1502","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/grupos.unileon.es\/mebar\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/1502","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/grupos.unileon.es\/mebar\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/grupos.unileon.es\/mebar\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/grupos.unileon.es\/mebar\/wp-json\/wp\/v2\/users\/16"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/grupos.unileon.es\/mebar\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1502"}],"version-history":[{"count":10,"href":"https:\/\/grupos.unileon.es\/mebar\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/1502\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2158,"href":"https:\/\/grupos.unileon.es\/mebar\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/1502\/revisions\/2158"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/grupos.unileon.es\/mebar\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1502"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}